ตอนที่ 102

ตอนที่ 102

เมื่อหลงฮ่าวเซวียนเห็นถังถังว่าง่ายขนาดนี้ เขาพูดอะไรเธอก็รับปากหมด เขาก็อดอยากแกล้งเธอไม่ได้

“งั้นพวกเราไม่ไปป่าหมอกแล้ว” พูดจบหลงฮ่าวเซวียนก็มองปฏิกิริยาของถังถังตลอดเวลา เห็นเธอพยักหน้าแล้วรีบเงยหน้าขึ้นทันที

คำว่า “ได้” เกือบจะหลุดออกจากปากแล้ว ถังถังพลันได้สติขึ้นมา จึงถลึงตามองหลงฮ่าวเซวียน

“นาย...” ถังถังโกรธจนไม่อยากสนใจเขาแล้ว แต่ไม่ได้ เพราะเขายังต้องพาเธอไปป่าหมอก

“นายรับปากแล้ว จะกลับคำไม่ได้”

เห็นท่าทางแก้มป่องอย่างขุ่นเคืองของถังถัง หลงฮ่าวเซวียนก็ยิ้มอย่างเอ็นดู