กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 85
เมื่อได้ยินถังถังพูดเช่นนั้น ของสิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนแน่นอน
จะต้องเป็นของดีแน่ ๆ ชั่วพริบตาเขาก็ไม่อาลัยอาวรณ์มันฝรั่งของตัวเองอีก ฝีเท้าเร็วขึ้นมาก หากไม่ต้องคอยพะวงกับฝีเท้าของถังถัง เขาคงวิ่งกลับไปแล้ว
“ฮ่าวเซวียนไปนานแค่ไหนแล้ว เมื่อไรจะกลับมา” ตาไม่ทันสังเกตเลยว่าหลงฮ่าวเซวียนออกไปตั้งแต่เมื่อไร เขาจดจ่ออยู่กับการเพาะปลูกมันฝรั่งทั้งใจ
หากถังถังไม่เรียกเขา เขาคงอยู่ที่แปลงเพาะปลูกได้ทั้งวัน