กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ในที่สุดไอหมอกทมิฬบนร่างของหลินเจียวก็สลายไป และในเวลาเดียวกัน ร่างของเขาก็อ่อนปวกเปียกราวกับโคลนล้มลงไป และไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ อีก
“เฮ้อ……”
เซี่ยเฉิงถอนหายใจออกมา
เมื่อครู่นี้ถึงแม้จะไม่ได้ลงไม้ลงมืออะไร แต่กลับรู้สึกเหนื่อยยิ่งกว่าการต่อสู้เสียอีก
โชคดีที่ปกติเธอหมั่นออกกำลังกายอยู่เสมอ แถมยังดื่มน้ำค้างบนดอกไม้แห่งความยุติธรรมมาโดยตลอด
‘จบสิ้นเสียที เจ้าคนเลวตัวโตนั่นถูกจัดการได้เสียที’
«ฮือ ๆ โฮสต์ ฉันรู้สึกซึ้งใจเหลือเกิน»
เสียงของระบบน้อยน่ารักดังขึ้น