กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้เจอเจ้าหอมนุ่ม สิ่งแรกที่เซี่ยเฉิงทำคือตรวจดูสภาพร่างกายของเขา
เจ้าหมอนี่ กระดูกน่องยังร้าวอยู่แท้ ๆ กลับนั่งเครื่องบินบึ่งมาหา
“ผมพักฟื้นอยู่ในประเทศก็น่าเบื่อ สู้มาหาคุณไม่ได้หรอกครับ”
หรงอวี่เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มละมุน
“อีกอย่าง หมอก็บอกว่าผมฟื้นตัวได้เร็วมาก จริง ๆ ถอดอุปกรณ์พยุงออกได้ตั้งนานแล้ว เพียงแต่พี่เย่เขาไม่ค่อยวางใจ แต่จริง ๆ แล้วเดินเหินก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ”
หรงอวี่เอ่ยพลางลองเดินไปมาตรงหน้าเซี่ยเฉิงให้ดูเป็นพิเศษ
ดูแล้วคล่องแคล่วสบาย ๆ จริงด้วย