กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มา ๆ เสี่ยวหรง มาชิมฝีมืออาหน่อยเร็ว!”
ตอนนี้อาสะใภ้เซี่ยยิ่งมองหรงอวี่ก็ยิ่งถูกชะตา
โดยเฉพาะพอได้ยินว่าในคอลเลกชันของหรงอวี่ไม่ได้มีแค่คัมภีร์โบราณสารพัด แต่ยังมีภาพวาดโบราณอีกไม่น้อย ท่าทีที่มีต่อหรงอวี่ก็ยิ่งดีขึ้นไปอีก
“นายไปซื้อของมาเยอะขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ปกติก็ไม่เห็นนายเอามาเล่นนี่”
เซี่ยเฉิงอดไม่ได้ที่จะแอบดึงหรงอวี่ไว้ แล้วถามอย่างประหลาดใจ
“เรื่องนี้…… เมื่อก่อนผมก็ชอบสะสมของพวกนี้อยู่แล้ว ช่วงหลายปีนี้งานไม่ค่อยเยอะ เย่เหวยอยากให้ผมผ่อนคลายเลยชอบชวนออกไปข้างนอก ผมไปงานประมูลมาหลายครั้ง ไม่ทันรู้ตัวก็ประมูลมาได้ไม่น้อย”