กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ออกไป!”
พ่อจอมเลวเค้นเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีพ่นสองคำนี้ออกมา
แถมยังมีคนแก่อีกคนที่เพิ่งออกมาจากห้องไอซียู ไม่สมควรมาดูอะไรแบบนี้จริง ๆ นั่นแหละ
หัวใจเริ่มเจ็บขึ้นมานิด ๆ แล้ว
ต่อเรื่องนี้ เซี่ยเฉิงกล่าวว่า
“ดูท่าพ่อคงต้องพักผ่อนต่ออีกหน่อย งั้นราชาเพลงหรง พวกเราออกไปกันก่อนเถอะค่ะ”
พ่อเซี่ย: ……???
เซี่ยเฉิง: “จริงสิ ราชาเพลงหรง เพราะจู่ ๆ พ่อฉันก็ล้มพับไป ที่บริษัทยังมีเรื่องกองพะเนินรอให้ฉันไปจัดการอีก นายว่าให้นายช่วยดูแลท่านแทนฉันหน่อยได้ไหม?”
พ่อเซี่ย: ……???
หรงอวี่รีบพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายทันที “ได้สิ ได้เลย ไม่มีปัญหา ผมจะดูแลพ่อของเธอเป็นอย่างดีแน่นอน”