กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันต่อมา ตอนที่เซี่ยเฉิงตื่นขึ้นมาก็พบว่า... หรงอวี่มาเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องพักฟื้นของพ่อจอมเลวตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว
แม้หรงอวี่จะสวมหมวก สวมหน้ากากอนามัย และแว่นตากรอบดำ พรางตัวอย่างมิดชิดทุกกระเบียดนิ้ว แต่เซี่ยเฉิงก็ดูออกในแวบเดียวว่าหรงอวี่กำลังประหม่า
“คุณประหม่าเรื่องอะไร?”
“ผมก็ต้องประหม่าเป็นธรรมดาว่าจะไปเจอว่าที่... เอ่อ เฉิงเฉิงครับ?”
หรงอวี่เพิ่งจะรู้ตัวช้า ๆ ว่าเซี่ยเฉิงมาอยู่ข้างกายเขาแล้ว จึงรีบหยิบขนมปังและนมร้อนออกจากกระเป๋าเป้ข้าง ๆ อย่างรวดเร็ว
“เฉิงเฉิงยังไม่ได้กินมื้อเช้าใช่ไหมครับ กินอะไรรองท้องไปก่อนนะ”
“อื้อ ขอบคุณนะ”
เซี่ยเฉิงเองก็ไม่เกรงใจหรงอวี่ รับขนมปังกับนมมากินทันที หลังจากกินเสร็จก็เช็ดปาก