กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่โรงแรม
กว่าหรงอวี่จะกล่อมเจ้าส้มน้อยขี้เมาในอ้อมแขนกลับมาถึงโรงแรมได้ก็แทบแย่
“ราชาเพลงหรง ขอบคุณที่ช่วยพาพี่เฉิงมาส่งตลอดทางนะคะ ต่อจากนี้ปล่อยพี่เฉิงให้ฉันดูแลเองค่ะ!”
เสี่ยวเถาเถาก้าวออกมาอย่างกล้าหาญ เตรียมพาเซี่ยเฉิงกลับห้องไปพักผ่อน
เพื่อจะพูดประโยคนี้ เมื่อกี้เธอต้องทำใจอยู่ตั้งนาน
ก็จริง ๆ นี่นา…… พี่เฉิงกับราชาเพลงหรงซบกันอยู่แบบนั้น ดูยังไงก็เหมือนแยกกันไม่ออกเลย
แถมทุกครั้งที่เธอจะเอ่ยปากขอรับตัวพี่เฉิงมา ก็จะโดนราชาเพลงหรงส่งสายตาคมกริบมาทุกที