กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณ คุณปล่อยฉันนะ!”
หญิงสาวพยายามดิ้นรนเพื่อสะบัดมือของเซี่ยเฉิงออกไปให้พ้น ในขณะเดียวกันก็ดึงแขนเสื้อของตัวเองลงมาโดยสัญชาตญาณเพื่อปกปิดรอยแผลบนแขน
“นี่ นี่เป็นเพราะฉันเดินชนเองไม่ระวัง เกี่ยวอะไรกับคุณล่ะ”
“เกี่ยวกับฉันอย่างไรน่ะหรือ?”
เซี่ยเฉิงแค่นเสียงหึ
“การต่อต้านความรุนแรงในครอบครัวเป็นหน้าที่ของผู้หญิงทุกคนค่ะ”
“ถึงแม้คุณจะไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงและอยากจะหลอกตัวเอง แต่คุณไม่คิดถึงลูกของคุณบ้างหรือคะ?”
“คุณรู้ไหมว่าเขาอายุยังน้อยขนาดนี้ แค่จะชอบคนอื่นยังทำไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ คุณรู้ไหมว่าเขาถูกเพื่อนที่โรงเรียนอนุบาลกีดกันจนไม่มีเพื่อนเลยสักคน?”