กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ้าว คุณก็จะไปด้วยเหรอคะ?”
เซี่ยเฉิงมองไปยังเจียงหลินด้วยสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย
เอ่อ เรื่องนี้เธอคิดไม่ถึงจริง ๆ
ถ้าไม่พาเขาไปด้วยก็ดูจะเสียน้ำใจ แต่ถ้าพาเขาไปด้วย… โอกาสดี ๆ ที่จะได้อยู่ตามลำพังกับหรงอวี่ก็คงหมดกัน
เดี๋ยวนะ เหมือนว่าแต่แรกก็ไม่ได้อยู่ตามลำพังอยู่แล้วนี่นา ข้างหลังยังมีทีมงานตามมาอีกตั้งเยอะแยะ
อีกอย่าง…
เจียงหลินกับจ้าวเหลียงเฉินที่อยู่ข้างหลังน่ะช่างเถอะ แต่ว่า… ถ้าเป็นเสี่ยวเหยียนเหยียน จะปล่อยให้เด็กสาวอย่างเธอไปกินข้าวคนเดียว มันจะไม่ค่อยดีหรือเปล่านะ?
ดูเหมือนจะมองออกถึงความลังเลใจของเซี่ยเฉิง หรงอวี่ที่อยู่ข้าง ๆ จึงเอ่ยปากชวน
“ในเมื่อมีมื้อใหญ่ ถ้าอย่างนั้นทุกคนก็ไปด้วยกันเถอะครับ แต่ว่าค่ารถของทีมงานคงต้องจ่ายกันเองนะ”