กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉันคือ ซันไชน์ ของเจ้าหอมนุ่มงั้นเหรอ?
เซี่ยเฉิงจินตนาการถึงสเปกในฝันที่หรงอวี่เคยเขียนไว้โดยสัญชาตญาณ
ดังนั้น... ตั้งแต่เริ่มแรก หรงอวี่ก็ชอบเธอเข้าแล้วสินะ?
เอ๋ย น่าเขินอายจังเลย
เซี่ยเฉิงไพล่มือทั้งสองไว้ข้างหลัง นิ้วมือนวดวนไปมา
เจ้าหอมนุ่ม รีบบอกมาสิว่าคุณชอบฉัน ตราบใดที่คุณเอ่ยปาก ฉันก็จะตกลง!
ทว่า...
หรงอวี่สูดหายใจเข้าลึก
“เฉิงเฉิง ผมไม่อาจหลอกคุณได้”
“ตั้งแต่เริ่มรู้จักคุณ ตอนที่เห็นคุณกินส้มลูกนั้นบนรถ ผมก็พบว่า... การได้อยู่กับคุณ มักจะช่วยกระตุ้นความอยากอาหารของผมได้”