เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เชฟใหญ่แห่งประเทศซากุระเดินจากไปด้วยสีหน้ามึนงง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้เดียงสา
ไม่นาน เชฟใหญ่แห่งประเทศซากุระก็เข้าใจความหมายในสองประโยคนั้นของเซี่ยเฉิง
“บากะ!”
กล้าด่าเขาต่อหน้าต่อตาเชียวหรือ!
แถม แถมเขายังฟังไม่ออก ซ้ำยังชมว่าอีกฝ่ายมีมารยาทมีความรู้เนี่ยนะ?!!!
พอนึกถึงตรงนี้ เชฟใหญ่แห่งประเทศซากุระก็ยิ่งโมโหจัด ถลึงตาจ้องเซี่ยเฉิงอย่างดุร้าย ถ้าสายตาสังหารคนได้ เชฟใหญ่แห่งประเทศซากุระคงสังหารเซี่ยเฉิงไปร้อยรอบพันรอบแล้ว
ทว่าในความเป็นจริง…… เซี่ยเฉิงยังคงเพลิดเพลินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“เฉิงจื่ออาง มา ๆ นวดน่องให้หน่อย วันนี้ฉันเหนื่อยแทบแย่แล้วจริง ๆ”
“เฉินฉี เสี่ยวเฉิน ใช่ ๆ ตรงนี้แหละ นวดต่ออีกสักพักนะ”
“เสี่ยวเจียง อย่าเอาแต่น้ำส้มให้ฉันสิ โคล่าเย็น ฉันอยากได้โคล่าเย็น”