กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตึก ตึก ตึก
ตึก ตึก ตึก
ในใจของเซี่ยเฉิงมีสัตว์เทพนับหมื่นตัววิ่งพล่านไปมา แล้วก็วิ่งกลับมาอีกครั้ง วิ่งวนไปมาอยู่อย่างนั้นโดยไม่หยุดพักแม้แต่น้อย
ดังนั้น……เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งกลายเป็นเครื่องมือให้โจวเมี่ยวแสดงละคร สร้างภาพลักษณ์อ่อนโยนของตัวเองไปอย่างนั้นหรือ?
เซี่ยเฉิงมองช่างภาพของตัวเองด้วยสายตาไร้เดียงสา ก่อนจะมองไปยังทีมงานรายการด้านหลัง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงสีหน้าบอกไม่ถูกของทีมงานเท่านั้น
ตกลงว่า……นี่มันหมายความว่ายังไง?
เซี่ยเฉิงเอียงคอดูอยู่ครึ่งค่อนวันก็ยังไม่เข้าใจ จึงได้แต่จำใจเดินพรมแดงต่อไปอย่างช่วยไม่ได้
ทว่า……
สิ่งที่เซี่ยเฉิงไม่รู้ก็คือ……
«ฉันไปเจออะไรมาเนี่ย!»