กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เซี่ย! เสี่ยว!! เฉิง!!!
เสียงของเฉียวอิงจื่อดังลอดออกมาจากหูโทรศัพท์ ไม่เพียงเสี่ยวเถาเถาที่รับสายได้ยิน แม้แต่เซี่ยเฉิงที่กำลังกินอย่างเมามันอยู่ข้าง ๆ และหรงอวี่ที่กำลังหมกมุ่นกับการป้อนอาหารจนถอนตัวไม่ออกก็ยังได้ยิน
ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยพลังนั้น เซี่ยเฉิงที่เมื่อครู่ยังไม่มีมือว่างรับสายก็กอดจานใหญ่ของตัวเองแล้วขยับหลบไปข้าง ๆ ในทันที
ฮึ่ม ๆ ขอแค่ฉันไม่ได้ยิน ฉันก็ไม่รู้ว่าพี่อิงจื่อโกรธ!
กับท่าทางของเซี่ยเฉิง...
เสี่ยวเถาเถา: พี่เฉิง เธอทิ้งฉันไปแบบนี้เลยหรือ?
หรงอวี่: เอ่อ... เซี่ยเฉิงเข้ามาใกล้แบบกระทันหันขนาดนี้ จริง ๆ แล้วก็...ไม่เลวนะ?