กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เสิ่นจิงจิงพยายามสูดลมหายใจลึก บังคับตัวเองให้ใจเย็น
เสิ่นจิงจิง เธอเป็นแฟนคลับสายแม่ จะไปโกรธลูกของตัวเองเรื่องอะไร
ต่อให้ลูกคนนี้ทำให้โมโหแค่ไหน แต่เธอน่ารักนะ
ดูจากที่เธอน่ารักขนาดนี้...
“เป็นลูกที่ดีคนหนึ่งเลย เสียแค่มีปาก”
เซี่ยเฉิง: “เธอว่าอะไรนะ?!”
ทั้ง ๆ ที่หลายคนยกให้เธอเป็นตัวอย่างชั้นดีของเรื่องตบหน้าสะใจ เป็นเครื่องมือเถียงคนแห่งยุค ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่อยากได้ปากแบบเธอเลยนะ
“ไม่มีอะไร”
เสิ่นจิงจิงถอนหายใจ รู้สึกว่าถ้าปล่อยให้ตัวเองเดินตามความคิดของเซี่ยเฉิงต่อไป คงพูดถึงพรุ่งนี้เช้าก็ไม่แน่ว่าจะเข้าประเด็น ดังนั้นให้ฉันเป็นฝ่ายคุมเกมเองดีกว่า