กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เป็นยังไงบ้าง เป็นยังไงบ้าง อร่อยไหม”
เซี่ยเฉิงมองไปยังหรงอวี่ด้วยความคาดหวังเล็กน้อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าหลังจากหรงอวี่ดื่มหยาดน้ำค้างสีเหลืองนั่นเข้าไปแล้วจะมีปฏิกิริยาอย่างไร จะว่าไปนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอเอาน้ำค้างที่เกิดจากเถาวัลย์แห่งความยุติธรรมให้คนอื่นดื่ม
เฮ้อ ไม่ทันระวังก็เผลอให้หรงอวี่มาเป็นหนูทดลองของตัวเองเสียแล้ว
“อร่อยมาก”
หรงอวี่ถือแก้วน้ำผลไม้ดื่มทีละอึก ดื่มไปดื่มมาก็ไม่รู้ตัวเลยว่าได้ดื่มน้ำส้มจนหมดแก้วไปเสียแล้ว
แสดงความชอบที่มีต่อน้ำส้มแก้วนี้ด้วยการกระทำจริง
เซี่ยเฉิงซักไซ้ถามต่อ “แล...แล้วไงต่อน่ะ”
หรงอวี่ไม่เข้าใจสาเหตุ “แล้วก็...ขออีกแก้วได้ไหม”
เซี่ยเฉิง : ...