กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เซี่ยเฉิง เซี่ยเฉิง ตื่นได้แล้ว!!!”
แต่เช้าตรู่ เซี่ยเฉิงยังคงเข้าเฝ้าพระอินทร์อยู่ ก็ถูกคนกระชากลากดึงออกมาจากผ้าห่มอย่างไม่ปรานีปราศรัย
“เธอดูสิ แดดส่องจนจะเผาก้นอยู่แล้วยังไม่ยอมลุก เมื่อคืนเล่นเกมดึกอีกแล้วใช่ไหม?”
“เซี่ยเฉิง เธอยังจำได้อยู่ไหมว่าตัวเองเป็นดาราสาว? หน้าตาไม่เอาแล้วหรือไง?”
“โอ๊ย!!!”
“โฮ่ง โฮ่ง ๆ”
“นี่ นี่หมามาจากไหนเนี่ย?”
เซี่ยเฉิงพยายามลืมตาอันสะลึมสะลือ ยื่นมือออกไปดึงเจ้าลาบราดอร์เสี่ยวเฉียวเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก
“นี่คือเจ้าตัวเล็กน่ารักที่ฉันเพิ่งรู้จักค่ะ”
“พี่อิงจื่อ ปลุกฉันแต่เช้าขนาดนี้มีอะไรเหรอคะ วันนี้เพิ่งวันไหนเอง ยังไม่ถึงเวลาถ่ายทำ «ใจเต้นรัก» ไม่ใช่เหรอ?”