บทที่ 354 พลจัตวา

บทที่ 354 พลจัตวา

ขณะที่กำลังเหม่อลอย ฉีต่งเสียนรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนเอื้อมมือมาตบไหล่

เขาละดุ้งเฮือก ตามสัญชาตญาณแทบจะจับคนคนนั้นทุ่มข้ามไหล่ทันที

ทว่า โชคดีที่จมูกได้กลิ่นน้ำหอมชาเนลนัมเบอร์ไฟฟ์ที่ทำให้เขาเฝ้าคะนึงหามานับครั้งไม่ถ้วนเสียก่อน จึงสงบสติอารมณ์ลงได้ทันพลางคว้าหมับเข้าที่มือนุ่มนิ่มนั้นแล้วบีบเล่นเบาๆ

"บอกตั้งหลายครั้งแล้วไงว่าอย่าเดินมาเงียบๆ แล้วตบไหล่แบบนี้ มันอันตรายนะ" ชายหนุ่มหัวเราะอย่างอ่อนใจ