บทที่ 334 ขาสวย

บทที่ 334 ขาสวย

หากจะพูดกันตามตรง นี่ถือเป็นเดตแรกของฉีต่งเสียนและเฉียวชิวเมิ่ง

ชายหนุ่มไม่มีไอเดียดีๆ อะไร การไปเดินห้างหรือดูหนังก็ดูน่าเบื่อเกินไป จึงพากันไปซื้อของกินเล่นกับเสื่อผืนหนึ่งจากซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วขับรถตรงมาที่ริมทะเล

เมื่อปูเสื่อลงบนหาดทราย จัดวางขนมขบเคี้ยว พลางรับลมทะเลและอาบแสงแดดอุ่นๆ ทั้งสองก็เริ่มเพลิดเพลินกับช่วงบ่ายอันเงียบสงบ

"นายพัฒนาขึ้นนะ" เฉียวชิวเมิ่งหลุดยิ้มพลางเอ่ยขึ้น

"พัฒนาตรงไหน?" ฉีต่งเสียนถามด้วยความประหลาดใจ

"ตอนเด็กๆ มีครั้งหนึ่งนายพาฉันออกไปเที่ยว แต่หาที่ไปไม่ได้ เลยเลือกพาส่งเดชไปสุสานวีรชน" หญิงสาวอดขำไม่ได้เมื่อนึกถึงเรื่องเก่า

"แค่กๆๆ..." ชายหนุ่มแกล้งไอแห้งๆ ติดกันหลายครั้ง