บทที่ 331 รู้ใจฉันดีจัง

บทที่ 331 รู้ใจฉันดีจัง

ฉีต่งเสียนวิ่งจ็อกกิ้งตอนเช้าขึ้นไปบนยอดเขาหยุนติ่ง ก่อนจะเริ่มฝึกยุทธ์

จะเล่นจะไร้สาระยังไงก็ได้ แต่เรื่องวรยุทธ์นั้นละเลยไม่ได้เด็ดขาด เปรียบเหมือนพายเรือทวนน้ำ หากไม่ก้าวหน้าก็มีแต่จะถอยหลัง

“ต้องขอบคุณช่วงเวลาไม่กี่ปีที่เคี่ยวกรำอยู่ในคุกโยวตู ไม่อย่างนั้นคงไม่ก้าวหน้ารวดเร็วปานนี้” ชายหนุ่มยืดเส้นยืดสาย พลางร่ายรำเพลงหมัดอย่างเชื่องช้า

ชายหนุ่มหันหน้าไปทางทิศตะวันออก รับแสงอาทิตย์ ตั้งท่ามวยสิงอี้ ก่อนจะร่ายรำสิบสองรูปสัตว์ออกมาทีละท่า

การฝึกหมัดมวยมีกฎที่รู้กันดีอยู่ข้อหนึ่ง คือต้องหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเสมอ เพราะเป็นทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพลังจิตวิญญาณ

“ตึก ตึก ตึก——”