บทที่ 329 รีบกลับไปก่อน

บทที่ 329 รีบกลับไปก่อน

"ประธานหลงลองคิดดูให้ดีอีกทีเถอะ ฉันว่าความคิดของคุณน้าซ่งก็ไม่เลวเลยนะ คุณคิดว่าไงล่ะ?"

ฉีต่งเสียนกดไหล่หลงจงเฉวียนไว้ ใบหน้าเปื้อนยิ้มพลางเอ่ยถามเรียบๆ

ซ่งจื้อเหมยที่อยู่ด้านข้างคิ้วเรียวตั้งชัน ตวาดเสียงกร้าวทันที "ฉีต่งเสียน อย่าให้มันได้ใจไปหน่อยเลย ที่นี่มีตรงไหนให้แกมีสิทธิ์พูด?"

หยางหยวนซานก็โกรธจัดเช่นกัน "ประธานหลงเป็นคนอัธยาศัยดี อุตส่าห์ให้เกียรติแกบ้าง ก็อย่าให้มันไม่รู้จักดีชั่ว ได้คืบจะเอาศอก!"

ทว่าหลงจงเฉวียนกลับไม่ได้โกรธเหมือนที่ทั้งสองคนคิด แต่กลับชะงักกึก ก่อนจะแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอย่างจริงจัง