บทที่ 298 รออยู่

บทที่ 298 รออยู่

เหวินเฟิงเห็นคนในห้องไม่มีใครขยับเขยื้อน ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

"อะไรกัน? พวกแกหูหนวกหรือเป็นใบ้กันหมด?"

"คำพูดของฉันมันไม่มีความหมายใช่ไหม?"

"หรือต้องให้โทรหาประธานหลง บอกว่าพวกแกไม่ให้ความร่วมมือ?"

"กล้าดียังไงมาเมินฉัน รู้ไหมว่าจะเจอผลลัพธ์ยังไง?"

เมื่อเห็นทุกคนเงียบ เหวินเฟิงก็ยิ่งได้ใจ ตะคอกข่มขู่ด้วยสีหน้าจองหองอวดดี

เฉียวกั๋วเทาอดไม่ได้ที่จะโกรธจัด "พวกแกอย่าให้มันเกินไปนัก หลงจงเฉวียนทำร้ายลูกสาวฉันจนมีสภาพแบบนี้ แล้วยังจะทำเรื่องระยำต่ำช้าแบบนี้อีก ไม่กลัวโดนกฎหมายลงโทษหรือไง?!"