บทที่ 296 สูญเสียความทรงจำ

บทที่ 296 สูญเสียความทรงจำ

"อาเฉียว เกิดอะไรขึ้นครับ?"

เมื่อฉีต่งเสียนเห็นเฉียวกั๋วเทาอยู่ในสภาพอิดโรยราวกับคนเจ็บไข้ได้ป่วยเช่นกัน ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เฉียวกั๋วเทาโบกมือพลางยิ้มขื่น "เธออย่าเพิ่งสนใจฉันเลย ไปดูชิวเมิ่งก่อนเถอะ หัวเธอได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้จำใครไม่ได้เลยสักคน"

ชายหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย ทันทีที่เฉียวชิวเมิ่งซึ่งนอนตะแคงอยู่หันมาเห็น แววตาที่เคยหม่นแสงก็พลันเปล่งประกายขึ้นมาทันที

"สามี!" หญิงสาวร้องเรียกด้วยความดีใจ

คำเรียกนั้นทำเอาฉีต่งเสียนสะดุ้งเฮือก แม้แต่ในช่วงที่ยังแต่งงานกัน เธอก็ไม่เคยเรียกเขาแบบนี้เลยสักครั้ง นี่ก็หย่ากันไปตั้งพักใหญ่แล้ว ไฉนถึงเปลี่ยนคำเรียกไปได้?!