บทที่ 276 แม่ยายสุดโหด

บทที่ 276 แม่ยายสุดโหด

แปดทิศ อ่อนโยนถึงที่สุดได้ และแข็งกร้าวถึงขีดสุดได้เช่นกัน!

ฝ่ามือนี้ของฉีต่งเสียนอ่อนโยนจนถึงขีดสุด ราวกับลิ้นของวัวแก่ที่ตวัดม้วนหญ้าคาอันคมกริบ แต่กลับรับประกันได้ว่าลิ้นจะไม่ถูกบาดเลยแม้แต่น้อย

ทว่าในความอ่อนโยนนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความแข็งกร้าว นิ้วทั้งห้าที่เกาะกุมราวกับใบมีด คมกริบจนกรีดผิวหนังของอีกฝ่ายจนปริแตก!

‘นี่มันการซัดหมิงจิ้งให้ออกผลลัพธ์แบบอั้นจิ้ง หมอนี่อายุยังน้อยแท้ๆ ทำไมถึงมีวรยุทธ์สูงส่งขนาดนี้?!’ ในใจของลู่ตงไห่เหลือเพียงความตื่นตะลึง

หลังจากนิ้วมือของฉีต่งเสียนล็อกแขนของลู่ตงไห่ไว้แล้ว ก็บีบเบาๆ ส่งผลให้ร่างของอีกฝ่ายสั่นสะท้านราวกับถูกไฟฟ้าช็อต