บทที่ 269 โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

บทที่ 269 โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

สวีเชาไม่มีทางคาดคิดเลยว่าในเวลาแบบนี้จะมีรถคันหนึ่งพุ่งทะยานเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง บรรดาลูกน้องต่างพากันหลบได้ทัน ทว่าเขากลับยังไม่ทันได้สติกลับมา

"โครม!"

รถพุ่งชนเข้าใส่ร่างของเขาอย่างจัง จากนั้นร่างทั้งร่างก็ลอยละลิ่วออกไป!

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังออกจากปากสวีเชา สมองขาวโพลนไปหมด รอยละลิ่วไปไกลถึงห้าหกเมตร ก่อนจะตกลงกระแทกเข้ากับกองทรายดังปัง

ยังดีที่ดวงยังดี กองทรายนี้ช่วยซับแรงกระแทกตอนตกสู่พื้น มิฉะนั้น การชนครั้งนี้ต่อให้ไม่ตายก็คงต้องพิการไปแล้ว

ประตูรถเปิดออกทันที ฉีต่งเสียนก้าวลงมาจากรถพลางสบถด่าอุบ "แม่งเอ๊ย ซวยชะมัด รถเพิ่งรับมาจากอู่ซ่อมวันนี้เอง ตอนนี้แม่งต้องซ่อมอีกแล้ว!"