บทที่ 262 กฎเกณฑ์

บทที่ 262 กฎเกณฑ์

"หยุดอยู่ตรงนั้น"

ฉีต่งเสียนกำลังจะพาหลี่อวิ๋นหว่านและหยางกวนกวนเดินผ่านไป แต่กลับถูกหลงย่าหนานยื่นมือเข้าขวางไว้ทันที

"อะไรกัน ที่นี่กลายเป็นเขตทหารห้ามเข้าตั้งแต่เมื่อไหร่?" ชายหนุ่มหลุดหัวเราะออกมา

"บารมีล้นฟ้าเหลือเกินนะ!" หลี่อวิ๋นหว่านเอ่ยประชดพลางยิ้มขืน เธอเขม่นหลงย่าหนานมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

เมื่อเห็นหลี่อวิ๋นหว่าน ดวงตาของหลงย่าหนานก็ลุกเป็นไฟ เรื่องคราวก่อนเธอทำไม่ถูกจริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะเจ้าคิดเจ้าแค้นกับตบนั้นไม่ได้

ตั้งแต่โตมาป่านนี้ นอกจากอวี้เสี่ยวหลงแล้ว ใครจะกล้าตบหน้าเธอ?!