บทที่ 232 ชักกระบี่ไม่เปิด

บทที่ 232 ชักกระบี่ไม่เปิด

เซี่ยงตงชิงยังไม่หายจากอาการขวัญเสีย ได้แต่ยืนอึ้งมองแผ่นหลังของฉีต่งเสียน

ชายหนุ่มหันกลับมา พยักหน้าให้เธอพลางเอ่ย "เรียบร้อยแล้ว มันตายสนิทแล้ว ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยอีกต่อไป"

หญิงสาวตบหน้าอกตัวเองเบาๆ พลางเอ่ยด้วยความใจหายใจคว่ำ "โชคดีที่มีนายอยู่ ไม่คิดเลยว่าอวี้เสี่ยวหลงจะพึ่งพาไม่ได้ขนาดนี้!"

"อวี้เสี่ยวหลงเลื่อนตำแหน่งเร็วเกินไป เลยประเมินตัวเองสูงไปและประเมินคู่ต่อสู้ต่ำไป เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก็ไม่แปลก" ฉีต่งเสียนเอ่ยเสียงเรียบ

เหลยขวางอดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะเยาะ "แกก็แค่ฉวยโอกาสตอนที่นายพลอวี้กับวลาดิลอฟสู้กันจนบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่ เลยชุบมือเปิบได้แท้ๆ จะมาทำเป็นอวดเก่งอะไร?!"