บทที่ 229 มโนธรรมสำนึก

บทที่ 229 มโนธรรมสำนึก

ซุนซิงจางก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย แต่ฉีต่งเสียนยังกล้าตบหน้าซุนเสวียเหวินฉาดใหญ่ต่อหน้าต่อตา ทำเอาคนรอบข้างถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

นี่มันไม่เห็นหัวซุนซิงจางเลยสักนิด!

แววตาของซุนซิงจางเย็นเยียบลง กำลังจะอ้าปากพูด ทว่าโทรศัพท์มือถือกลับแผดเสียงดังขึ้นมาเสียก่อน

เมื่อเห็นชื่อที่บันทึกไว้บนหน้าจอ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

สายนี้โทรมาจากเลขาของผู้ว่าการมณฑลหยาง!

เมื่อครู่ฉีต่งเสียนเพิ่งบอกว่าโทรหาหยางลิ่งกวง แต่ไม่มีใครเชื่อ คิดว่าเขาแค่ขี้โม้โอ้อวด

ทว่าผ่านไปไม่นาน เลขาอู๋กลับโทรมาหาตนจริงๆ

ซุนซิงจางยกมือขึ้นกดลงเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้ทุกคนอยู่ในความสงบ จากนั้นจึงกดรับสายด้วยน้ำเสียงนอบน้อม "เลขาอู๋ครับ!"