บทที่ 225 ความจริงกระจ่าง

บทที่ 225 ความจริงกระจ่าง

หยางกวนกวนนึกว่าตัวเองถูกจับได้ ตกใจจนรีบเอามือปิดหน้าแล้ววิ่งหนีไปทันที

หลังจากฉีต่งเสียนดึงสติกลับมาได้ ก็ได้ยินเสียงคนรีบเดินจากไปจากหน้าประตูห้องทำงานพอดี ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะอึ้งไปเล็กน้อย เสียงฝีเท้านี้ฟังดูเหมือนหยางกวนกวนเลยไม่ใช่หรือไง?

ตอนที่หลี่อวิ๋นหว่านเดินมาถึงประตูห้องทำงาน หยางกวนกวนก็วิ่งหนีไปแล้ว เธอไม่เห็นใคร จึงปิดประตูลงด้วยความสบายใจ

“คราวหลังเข้ามาต้องจำไว้ว่าปิดประตูให้ดีนะ ตาคนนี้มือนิ่งซะที่ไหน เกิดมีใครมาเห็นเข้า ชื่อเสียงฉันได้ป่นปี้หมดพอดี!” หลี่อวิ๋นหว่านอดไม่ได้ที่จะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเบาๆ ใบหน้าแดงซ่าน