กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 145 ออกจากคุก
แม้ชายชราจะมีอายุมากแล้ว ทว่ายังคงดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง ดวงตาคู่นั้นคมปราบดั่งพญาอินทรี ท่าทางองอาจน่าเกรงขาม เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ที่ผ่านการเข่นฆ่าในสนามรบมาตลอดชีวิต
“เสี่ยวฉู พอรู้ข่าวว่านายจะออกจากคุก ฉันก็รีบเดินทางมาค้างคืนเลยนะ” ชายชราสบตาฉู่อู๋เต้า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง
“ผู้เฒ่าฟู่...” เมื่อเห็นหน้าอีกฝ่าย ขอบตาของฉู่อู๋เต้าก็พลันร้อนผ่าว ความรู้สึกมากมายจุกอกจนพูดไม่ออก บอกไม่ถูกเลยทีเดียว
ฟู่เฟิงหยุนตบไหล่เขาเบาๆ “หลายปีมานี้ ลำบากนายแล้ว! แต่ว่า ประเทศชาติยังต้องการให้นายกลับมาสร้างประโยชน์อยู่นะ”
ทว่าฉู่อู๋เต้ากลับยิ้มอย่างหดหู่ “ผู้เฒ่าฟู่ ท่านยังดูไม่ออกอีกเหรอ?”
“ฉันน่ะ กลายเป็นคนพิการไปแล้ว...”
“ตอนนี้ ฉันมันก็แค่คนไร้ค่า”