บทที่ 131 ยืมมาอวดรวย

บทที่ 131 ยืมมาอวดรวย

ฉีต่งเสียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ พลางส่ายหน้าแล้วถามว่า "ฉันล่ะไม่รู้จริงๆ ว่าเธอเอาความมั่นอกมั่นใจแบบนี้มาจากไหน?"

"ที่ฉันช่วยกลุ่มบริษัทตระกูลเซี่ยง ก็เพื่อจะเล่นงานเธออย่างนั้นเหรอ?"

"คิดมากไปแล้ว นั่นมันก็แค่เพราะฉันต้องการทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้เท่านั้นเอง"

ริมฝีปากของอวี้เสี่ยวหลงขยับเล็กน้อย เผยให้เห็นถึงความเหยียดหยามอย่างชัดเจน เธอไม่เชื่อคำพูดแก้ตัวนี้ของเขาเลยสักนิด

"อ้าวเสี่ยเป็นเพื่อนสนิทของฉัน ฉันต้องช่วยเธอแน่ ถ้ายังดื้อดึงไม่ยอมตื่นเสียที ถึงตอนนั้นก็อย่ามาหาว่าฉันไม่ไว้หน้าแล้วกัน" หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เธอน่ะ หยิ่งก็หยิ่งไปหน่อย แต่เนื้อแท้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ฉันเตือนเธอไว้คำหนึ่งเหมือนกัน" ชายหนุ่มยิ้มหยัน