บทที่ 111 พนันกันไหม

บทที่ 111 พนันกันไหม

"นี่ ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

หลี่อวิ๋นหว่านอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบิดหูฉีต่งเสียนเบาๆ พลางกระซิบขู่ฟ่อข้างหู

ชายหนุ่มปัดนิ้วของเธอออกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเอ่ยเรียบๆ "ฟังอยู่สิ แต่เขาจะเป็นคนใหญ่คนโตมาจากไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ ต่อให้รวยล้นฟ้าก็คงไม่แบ่งเงินให้ฉันหรอก"

มุมปากของหญิงสาวกระตุกเบาๆ รู้สึกว่านิสัยและมุมมองชีวิตของเขาช่างดูปล่อยวางและเป็นอิสระดีแท้ อย่างน้อยๆ การใช้ชีวิตแบบนี้ก็ไม่เหนื่อยเลยสักนิด

เกรงว่าต่อให้เป็นผู้นำประเทศมายืนอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มก็คงคร้านจะเสวนาด้วยเกินสองประโยค

ก็เป็นคนเหมือนกัน มีสองบ่าแบกหนึ่งหัวเท่ากัน ต่างกันแค่ฝ่ายนั้นมีอำนาจและเงินทองมากกว่าหน่อย แล้วมีอะไรน่าเกรงขามนักหนา?