บทที่ 48 สายฟ้าฟาด

บทที่ 48 สายฟ้าฟาด

ฉีต่งเสียนยืนอยู่ตรงหน้าคังเสวียเฉวียน แต่อีกฝ่ายกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

ข้างกายเขามีคังเซี่ยงหรงรองพ่อบ้านของตระกูลคังยืนคุมเชิงอยู่ ขอเพียงมีชายคนนี้อยู่ ต่อให้ศัตรูจะมีวรยุทธ์สูงส่งแค่ไหน ก็เป็นได้แค่พวกสุนัขลอบกัดเท่านั้น

ฉีต่งเสียนมองคังเสวียเฉวียนพลางเอ่ย "ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสนายเหมือนกัน ไม่อย่างนั้น ต่อให้นายจะเป็นคุณชายตระกูลคังมาจากไหน ฉันก็ไม่สนทั้งนั้น"

"ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด แล้วคลานรอบคฤหาสน์ตระกูลเฉียวสามรอบเหมือนหมา จากนั้นก็กราบขอโทษพวกเขากล่าวคำขอขมาอย่างจริงใจซะ"

"ส่วนรองพ่อบ้านคนนี้ ฉันไม่ชอบขี้หน้า หักแขนตัวเองสองข้างซะ"

"ทำตามนี้ แล้วฉันจะปล่อยให้พวกแกเดินออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย!"

สิ้นคำพูดของฉีต่งเสียน บรรยากาศในบริเวณนั้นก็พลันเงียบสงัดลงทันที