บทที่ 27 คำใบ้

บทที่ 27 คำใบ้

ฉีต่งเสียนมีภูมิหลังอย่างไรกันแน่ ซุนซิงจางไม่รู้เลยสักนิด แต่แขกผู้มีเกียรติที่ทำให้นายกเทศมนตรีหวงถึงกับต้องตั้งตารอ ย่อมไม่ใช่คนที่เขาจะไปล่วงเกินได้

“ปรมาจารย์ฉีครับ ไม่ทราบว่าจะจัดการกับหมอนี่อย่างไรดี ท่านถึงจะพอใจ?” ซุนซิงจางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่อยากให้เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไปถึงหูหวงเหวินหลาง ไม่เช่นนั้นหากนายกเทศมนตรีเอาความขึ้นมา ตัวเขาเองคงรับผิดชอบไม่ไหว

ฉีต่งเสียนเอ่ยเรียบๆ “เมื่อครู่ฉันให้ทางออกในการแก้ปัญหาเรื่องนี้กับเขาแล้ว แต่เขาไม่ตกลง ถึงได้เชิญผู้จัดการธนาคารซุนมานี่ไง”

จางจื่อหลงได้ยินดังนั้น ร่างกายก็อดสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้

ให้สวมชุดเมดวิ่งรอบธนาคารสามรอบ? มันน่าขายหน้าเกินไปแล้ว ถ้าต้องทำจริงๆ วันข้างหน้าคงไม่มีหน้าไปสู้ใครในสังคมอีก