บทที่ 21 ปัญหาที่ซ่อนอยู่

บทที่ 21 ปัญหาที่ซ่อนอยู่

หลี่อวิ๋นหว่านพบว่าคำพูดของตัวเองถูกฉีต่งเสียนเมินเฉยเข้าให้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาบนอย่างแรงด้วยความโมโห ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้หนีไปอีกทางทันที

ฉีต่งเสียนจมดิ่งอยู่ในความคิดเรื่องอื่นตั้งนานแล้ว ความเคลื่อนไหวเหล่านี้ของหลี่อวิ๋นหว่าน เขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด

"แม่คุณเอ๊ย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะที่โดนผู้ชายเมินขนาดนี้!" หลี่อวิ๋นหว่านกลอกตาจนแทบเป็นตะคริว สุดท้ายเลยระบายอารมณ์กับอาหารบนโต๊ะแทน

การสนทนาทางฝั่งอวี้เสี่ยวหลงกับสวีอ้าวเสวี่ยสิ้นสุดลงแล้ว ฉีต่งเสียนถึงเพิ่งได้สติกลับมา