บทที่ 10 ความจริง

บทที่ 10 ความจริง

เมื่อเห็นภาพนี้ ฉีต่งเสียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

“ฉีต่งเสียน แกไอ้คนไร้ค่า มุดหัวไปตายอยู่ที่ไหนมา! เมิ่งเมิ่งเจอเรื่องอันตรายขนาดนี้ แกกลับหลบไปเป็นเต่าหดหัวซะได้?!” ผังซิ่วหยุนเห็นหน้าชายหนุ่มก็โกรธจนควันออกหู ตวาดด่าเสียงดังลั่น

เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ปรายตามองจางเส้าเจี๋ยแวบหนึ่งก่อนถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณชายจางถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

ผังซิ่วหยุนตวาดกลับอย่างเดือดดาล “แกยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ?!”

“เมื่อวานเมิ่งเมิ่งไปทวงหนี้จากอวี๋ไคเหอที่หอการค้ามังกรดำ แต่กลับถูกมันบังคับให้ดื่มเหล้า ดื่มเหล้านอกไปตั้งเต็มๆ ขวด!”