บทที่ 2 ระยะประชิด ไร้เทียมทาน

บทที่ 2 ระยะประชิด ไร้เทียมทาน

"พ่อเฒ่าจะให้ฉันแต่งงานกับเฉียวชิวเมิ่งงั้นเหรอ?"

ฉีต่งเสียนมองจดหมายในมือ มุมปากกระตุกอย่างรุนแรง เฉียวชิวเมิ่งคือเพื่อนเล่นของเขาในวัยเด็ก

ตอนยังเล็ก เธอก็ฉายแววสวยมาแต่ไกล ตอนนี้คงเติบโตขึ้นมาเป็นหญิงสาวที่สะสวยและสง่างามแล้วกระมัง

ถ้อยคำของพ่อเฒ่าเฉียบขาดและเข้มงวดมาก ทำเอาชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ สุดท้ายต้องยอมทำตามแต่โดยดี

เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่านักโทษแทบจะตีฆ้องร้องป่าวส่งฉีต่งเสียนออกจากคุกโยวตู พอจอมมารตนนี้ไปเสียที พวกเขาก็จะได้กลับมาทำตัวเหนือกฎหมายได้อีกครั้ง!

"ฉันจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ พวกแกบันทึกพฤติกรรมไว้ให้ดี ใครก่อเรื่องช่วงนี้ จดไว้ทุกเม็ดเลยนะ!" ฉีต่งเสียนกล่าวด้วยรอยยิ้มตาหยี