บทที่ 28 : การถอนเงินจากธนาคาร

บทที่ 28 : การถอนเงินจากธนาคาร

หลินจื้อเฉาเชิญกันตงโปไปเยี่ยมชมโรงงานซิปของเขา ซึ่งสร้างความสงสัยให้แก่กันตงโปเป็นอย่างมาก เนื่องจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของชายหนุ่มมียอดขายพุ่งสูงถึงหลักล้านแล้ว แต่เขากลับยังให้ความสนใจกับการผลิตซิป (แบบทำมือ) อีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองไม่ได้มีความสัมพันธ์เพียงแค่ในฐานะหุ้นส่วนทางธุรกิจเท่านั้น แต่ยังมีความผูกพันในฐานะเพื่อนร่วมบ้านเกิด รวมถึงผู้อาวุโสและรุ่นน้อง กันตงโปจึงยินดีสละเวลาเดินทางไปเยี่ยมชมบริษัทเชียงกงอินดัสทรีส์ด้วยความเต็มใจ

"ท่านเจี้ยนคิดว่าธุรกิจนี้เล็กเกินไปหรือเปล่าครับ" หลินจื้อเฉาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

กันตงโปพลิกซิปทองเหลืองในมือไปมาพลางโต้แย้งว่า "ลองคิดดูสิว่าคนฮ่องกงใส่เสื้อผ้าที่มีซิปกันสักกี่คน? ซิปพวกนี้ส่วนใหญ่ก็ใช้กับกางเกงขายาว กางเกงยีนส์ กระเป๋าเดินทาง และเครื่องแบบทหารเท่านั้น ในฮ่องกงน่าจะมีกำลังการผลิตแค่ราวสองแสนชิ้นต่อปีเสียด้วยซ้ำ ที่สำคัญคือโรงงานผลิตซิปแบบใช้มือเหล่านี้สามารถเปิดแข่งขึ้นมาใหม่ได้ตลอดเวลา และการจะส่งออกไปขายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็คงเป็นไปได้ยาก เพราะที่นั่นก็มีคนผลิตเองได้เช่นกัน"