กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56 ยังลืมไปจริงๆ
หลานซีหันกลับไปมองเธอ: "เธอลืมไปแล้วเหรอ คุณลุงเยี่ยนบอกไว้ว่าเย็นนี้จะเชิญพวกเราไปทานข้าว"
กู้หลิงตบหน้าผากตัวเองหนึ่งที รีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามเธอออกไป "อุ๊ยตาย ลืมไปจริงๆ ด้วย แฮะๆ"
ทั้งสองคนล็อกประตูแล้วออกไปทันที ตึกหมายเลข 3 อยู่ห่างจากพวกเธอไปร้อยกว่าเมตร เดินไม่กี่ก้าวก็ถึง เพียงแต่ตอนนี้ใช้เลื่อนหิมะของเธอไม่ได้ เลยเดินลำบากนิดหน่อย
ทั้งสองคนสวมเสื้อขนเป็ดสีเดียวกัน สัมผัสได้ชัดเจนว่าในบ้านพักตากอากาศโดยรอบ หลังกระจกมีหลายคนกำลังมองมาทางพวกเธอ
คนสมัยนี้ไม่มีอะไรทำก็อยู่แต่ในบ้านไม่ยอมออกไปไหน ก็ทำได้แค่ดูโลกภายนอกผ่านทางหน้าต่างเท่านั้น