กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“พ่อทำไมหล่อขนาดนี้? หล่อเกินไปแล้วนะ!”
ลู่เหวินโจวฟังคำยกยอจอมปลอมของลู่สือเหยียน ไม่รู้ว่าที่เจ้าตัวเล็กชมเขาจนเลิศลอยขนาดนั้น สรุปแล้วอยากได้อะไร
“อยากได้อะไรก็พูดตรง ๆ อย่ามัวอ้อมค้อมกับพ่อ”
“พ่อ ช่วยปั้นตุ๊กตาหิมะให้เหยียนเหยียนหน่อยนะ!”
“อ้อ ชมพ่อตั้งนานก็เพื่อเรื่องนี้เองหรือ?”
ลู่เหวินโจวแคะก้างปลาออกจนหมด แล้วยื่นเนื้อปลาไปที่ปากลู่สือเหยียน
“ได้ไหมพ่อ?”
“รอหิมะตกก่อนค่อยว่ากัน ตอนนี้ยังเร็วไป”
ลู่สือเหยียนกลืนเนื้อปลาลงคอ แล้วยื่นมือไปคว้าลู่เหวินโจว
เจ้าตัวเล็กโอบคอเขา ใช้ปากน้อย ๆ ที่เปื้อนน้ำมันจูบลงบนแก้มพ่อหนึ่งที