กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
แต่หนิงหรานไม่ได้เข้าไปกอดเจนนี่ เหยียนเหยียนกลับกอดแทนแม่หนึ่งที แล้วยังหยิบแท่งชีสกับช็อกโกแลตในกระเป๋าออกมาหลายชิ้น วางไว้ในมือเจนนี่
หนิงหรานเม้มริมฝีปาก อดขำไว้อย่างยากลำบาก
เจ้าเด็กคนนี้ทำให้เธอประหลาดใจหลายต่อหลายครั้งจริง ๆ อายุแค่นี้ก็รู้จักเอาใจเด็กสาวเก่งเสียแล้ว
“เจนนี่ นี่คือพี่เหยียนเหยียน ลูกควรพูดว่าอะไรคะ”
“ขอบคุณพี่เหยียนเหยียน...”
เจนนี่เขินอยู่บ้าง พอพูดประโยคนี้จบก็หลบไปอยู่ข้างหลังจางเจียเจีย
หนิงหรานบีบหว่างคิ้วเบา ๆ เสี่ยวอวี่กับเจนนี่เป็นเด็กที่ค่อนข้างเก็บตัว เมื่อเทียบกับพวกเธอแล้วเหยียนเหยียนดูร่าเริงกว่ามาก