กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังขึ้นรถ หนิงหรานนั่งลงข้างลู่เหวินโจว จู่ ๆ เขาก็ดึงมือของเธอไป
“มีอะไรเหรอ...”
ก่อนที่หนิงหรานจะทันได้ตอบสนอง บนข้อมือของเธอก็มีสร้อยข้อมือเพิ่มขึ้นมาเส้นหนึ่ง
“เพชรแดงอาร์ไกล์ ก่อนหน้านี้ผมไม่ค่อยได้ซื้อเพชรแดง แต่ผมรู้สึกว่าสีแดงก็เข้ากับคุณมากเหมือนกัน”
หนิงหรานมองสร้อยข้อมือที่ลู่เหวินโจวสวมให้บนข้อมือของเธอ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
“วันนี้เป็นวันเกิดของเหยียนเหยียน แล้วทำไมคุณถึงยังให้ของขวัญฉันอีกล่ะคะ?”
ลู่เหวินโจวเข้าใจความชอบของเธอเป็นอย่างดีจริง ๆ ของขวัญทุกชิ้นที่เขามอบให้ล้วนถูกใจเธออย่างที่สุด
“เหนื่อยหน่อยนะ ภรรยา”
ลู่เหวินโจวจุมพิตลงบนหลังมือของหนิงหรานเบา ๆ