กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ระหว่างนั่งรอข้ามปี คุณปู่ลู่หยิบอั่งเปาออกมา ซองที่ให้เหยียนเหยียนกับหนิงหรานเป็นซองที่ใส่เงินไว้มากที่สุด
จากนั้นก็ให้ลู่เหวินโจวกับลู่ซือเหนียนสองพี่น้อง
“จริงสิ พวกเธอสองคนก็มีด้วย ถึงจะเป็นปู่เป็นย่ากันแล้ว แต่สำหรับฉันก็ยังเป็นรุ่นหลังอยู่ดี”
“พวกเราไม่รับหรอกพ่อ อายุปูนนี้แล้วยังรับอั่งเปาอีก เด็ก ๆ จะหัวเราะเอาได้”
คุณปู่ลู่ไม่สนใจคำพูดของลู่เฉิง หยิบอั่งเปาซองสุดท้ายให้เหล่าอู๋
“บอกให้รับก็รับไป ถ้ายังปฏิเสธอีกฉันจะโกรธแล้วนะ”
พอได้ยินคุณปู่พูดแบบนั้น เสิ่นหมิงอีกับลู่เฉิงก็ได้แต่เก็บอั่งเปาใส่กระเป๋า
“พวกเราก็เตรียมอั่งเปาไว้เหมือนกัน ให้หนิงหรานกับเหยียนเหยียน”