กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงเจี้ยนซินได้ยินหนิงหรานพูดเช่นนั้น ก็หัวเราะเยาะบนใบหน้า
“เธอบอกว่าฉันมีปัญหา แล้วคนแต่งงานกันไม่ใช่เพื่อสืบทอดวงศ์ตระกูลหรือไง? เธอคิดว่าลู่เหวินโจวแต่งเธอกลับบ้านไปเพื่อบูชาเธอเหมือนต้นตระกูลหรือ?”
“อย่าเอาความคิดของตัวเองไปยัดเยียดให้คนอื่น มีแค่คุณคนเดียวที่คิดแบบนั้น”
หนิงหรานรู้สึกว่า ตลอดหลายปีที่อยู่ในตระกูลหนิง เธอยังไม่ถูกบีบจนเสียสติไปเสียก่อนก็นับว่าโชคดีมากแล้ว
“คนที่คิดไม่ตกคือคุณต่างหาก ทุกอย่างที่ฉันทำก็เพื่อคุณ เพื่อวางแผนให้ตระกูลหนิง ฉันเสียเงินเลี้ยงดูคุณไปตั้งเท่าไร คุณไม่ควรตอบแทนฉันหรือไง?”
หนิงเจี้ยนซินคว้าข้อมือหนิงหรานเอาไว้ พยายามดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย