กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ขอบคุณเหยียนเหยียนนะ แม่ไม่เหนื่อย”
หนิงหรานกุมมือน้อย ๆ ของลู่สือเหยียนไว้ ไม่ปล่อยให้เหยียนเหยียนนวดให้เธอต่อ
ได้ยินเสียงเคาะประตูด้านนอก เธอกับเหยียนเหยียนมองหน้ากัน
“แม่ พ่อตามมาเจอหรือเปล่า”
“เหยียนเหยียนกลัวหรือ”
หนิงหรานอุ้มเด็กน้อยขึ้น มองไปทางประตู
เธอเพิ่งสั่งเดลิเวอรีเมื่อสักครู่ คงเป็นเจ้าหน้าที่นิติบุคคลที่เอาอาหารมาส่งหน้าห้อง
หนิงหรานเปิดประตู รับอาหารเดลิเวอรีจากมืออีกฝ่ายแล้วกล่าวขอบคุณ
“ไม่ใช่พ่อ...”
เห็นเด็กน้อยดูผิดหวัง หนิงหรานก็ยัดแท่งชีสใส่มือเขา