กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่เหวินโจวมีเที่ยวบินแต่เช้า หลังกลับจากวิ่งตอนเช้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็เตรียมตัวไปสนามบิน
หนิงหรานเองก็ตื่นแต่เช้าอย่างหาได้ยาก ไม่ได้นอนอ้อยอิ่งอยู่บนเตียง
“จริงสิ อยู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ถ้าคุณไปทำงานต่างประเทศต้องพกอะแดปเตอร์แปลงหัวปลั๊กไปด้วย นี่เป็นของที่ฉันซื้อไว้ก่อนหน้านี้แต่ยังไม่เคยได้ใช้พอดีเอาไปด้วยเลย”
หนิงหรานยัดกล่องที่ใส่อะแดปเตอร์แปลงหัวปลั๊กลงในกระเป๋าเดินทางของเขา
หนิงหรานเองก็สังเกตเห็นว่า เขาดูแลคนอื่นเป็นอย่างดี แต่กลับไม่ค่อยใส่ใจตัวเองเท่าไร
“ขอบคุณคุณนายลู่”
ลู่เหวินโจวยิ้มและกล่าวขอบคุณหนิงหราน
เมื่อได้ยินคำเรียกนี้ออกจากปากของชายหนุ่ม เธอก็อดหันไปมองลู่เหวินโจวไม่ได้