กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่เหวินโจวก้มหน้าจ้องลู่สือเหยียน สองพ่อลูกเหมือนจะประลองกันว่าใครจะยอมเปิดปากก่อน
“พ่อจ๋า เหยียนเหยียนรักพ่อนะ”
สุดท้ายก็เป็นเจ้าตัวเล็กที่เปิดปากก่อน
เห็นท่าทีที่เหยียนเหยียนพยายามเอาใจลู่เหวินโจว หนิงหรานก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้
“ไม่บ่อยนะที่ฉันจะได้ยินคำนี้จากปากนาย”
ปกติแล้วคำนี้ลู่สือเหยียนพูดกับหนิงหรานคนเดียวเท่านั้น
วันนี้เพราะเขาตำหนิตัวเองผิด ถึงได้ยินคำนี้ออกจากปากเขา
ลู่สือเหยียนถูไถอยู่บนขาชายหนุ่ม แล้วเอื้อมมือไปกอดขาเขาไว้
“พ่อครับ เหยียนเหยียนผิดเอง ไม่ควรตำหนิพ่อผิด”