กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานกินสเต๊กไปสองคำ ก็รู้สึกสบายท้องขึ้นมาก
เมื่อได้ยินคำถามที่ลู่เหวินโจวถามเธอ หนิงหรานก็พยักหน้าให้เขา
“ตอนเที่ยงกินบิสกิตไปสองชิ้นแล้วก็รีบไปงานต่อ ยุ่งมาตลอดจนถึงตอนนี้”
หลังจากลู่เหวินโจวป้อนอาหารจนเสร็จ หนิงหรานก็เช็ดมุมปากแล้วเติมลิปสติกให้ตัวเอง
“แม้แต่เวลากินข้าวก็ไม่มีเลยหรือ?”
เมื่อลู่เหวินโจวเห็นว่าหนิงหรานกินต่อไม่ไหวแล้ว เขาจึงจัดการสเต๊กที่เหลืออยู่ในจานจนหมด
“วันนี้ตารางเวลาค่อนข้างแน่น”
ตามจริงแล้วควรจะมีเวลาพักประมาณ 1 ชั่วโมง แต่ตารางกิจกรรมวันนี้กลับจัดไว้อย่างยุ่งเหยิง
“คุณนั่งดูการแสดงไปก่อนนะ ฉันยังต้องไปทักทายลูกค้าคนอื่นอีกหน่อย”