กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่สือเหยียนนั่งอยู่ข้างนอกได้สักพักก็เริ่มงอแงอยากกลับวิลล่า
ที่ใกล้แหล่งน้ำมักมียุงและแมลงเยอะเป็นพิเศษ นั่งตรงนี้ได้ไม่กี่นาที ขาของเจ้าตัวเล็กก็ถูกยุงกัดไปสองแผล
“กลับวิลล่ากันเถอะ”
หนิงหรานพัดลมไล่ยุงให้เจ้าตัวเล็กตลอด แต่ก็ยังมีตรงที่เธอดูแลไม่ทั่วถึง
“คุณ คุณนายน้อย นี่คือของที่คนขับนำกลับมาจากวิลล่า”
ป้าเจียงยื่นกล่องเล็ก ๆ ใบหนึ่งให้ลู่เหวินโจว ข้างในเป็นของใช้ทำความสะอาดส่วนตัวกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของหนิงหราน
“คืนนี้พวกเธอจะนอนห้องไหน”
เมื่อได้ยินเสียงของคุณปู่ หนิงหรานกับลู่เหวินโจวก็หันไปมองท่านพร้อมกัน
“ก็นอนห้องเดิมของผม”