กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เห็นลู่เหวินโจวยังยืนอยู่ตรงประตูเหมือนบอร์ดี้การ์ด หนิงหรานก็ตบไหล่ผู้ชายตรง ๆ
“เขาไม่มีบัตรลิฟต์ ขึ้นมาได้ยังไง?”
หนิงหรานมองไปทางประตูนิรภัยแวบหนึ่ง ประตูเปิดกว้าง คาดว่าหยางหนานคงขึ้นมาทางนี้
เธอมองออกไปนอกประตูนิรภัย
“ฉันคิดมาตลอดว่าที่ซื้อไว้เป็นแบบหนึ่งชั้นบ้านเดียว แต่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ถามฝ่ายขายให้ชัดเจน”
หนิงหรานปิดประตูนิรภัย ก่อนหน้านี้เธอยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมห้องพี่เลี้ยงเด็กกับห้องเก็บของในบ้านถึงไม่มีประตูนิรภัย
โดยปกติบ้านแบบหนึ่งชั้นบ้านเดียว ประตูนิรภัยจะทะลุจากในบ้านตรงไปยังทางหนีไฟ
“ไม่งั้นก็บอกผู้กำกับสักคำ เปลี่ยนตัวเขาไปเลย”